|
علیرضا افتخاری، |
صدائی رسا و با وسعتی کافی.
در محفل دوستی بودم، از خنیاگران درون کشور و گیرائی صدایشان صحبت شد.( نه
پیشکسوتانی چون استاد شجریان، بلکه از هنرمندان جوان پس از انقلاب )
من که گاه بخصوص از آهنگهای همراه سریال های تلویریونی، به صدای بعضی آز آن ها گوش
داده بودم. آن شب به همت دوستان با: علیرضا افتخاری، آشنا ئی بیشتری
یافتم .
از او و کارهایش همراه با تکه هائی از صدایش گفتند
و پخش کردند. به واقع لذت بردم. آنگاه که شعر زیر را از کلیم کاشی، با
انتخاب و همراهی آهنگی به جا و مناسب خواند،حظ کردم، و در یافتم که چه
خواننده یگانه ای ظهور کرده است. چه زلال و رسا است این صدا. تا آن شب نمی دانستم
ترانه زیبای: ایدل اگر عاشقی....از اواست
و خوشحال شدم که چه پشتوانه ای دارد هنر آواز ما.
و حالا سی دی انتخابی همراهم، هنگهائی از این هنرمند ارزنده است.
واقعن چه زیبا خوانده است:
ز آتش پنهان عشق، هرکه شد افروخته
دود نخیزد از او، چون نفس سوخته
دلبربی خشم وکین، گلبن بی رنگ وبوست
دلکش پروانه نیست، شمع نیفروخته
مایه آرام دل چشم هوس بستن است
از طپش آسوده است، باز نظر دوخته
آمد و آورد باز از سر کویش " کلیم "
بال و پر ریخته جان و دل سوخته
-------------------------------------
خواستم یادی از او و صدای گرم و جذابش کرده باشم.
و با سپاس از دوستانم در گذ رگاه که این فرست را به من دادند.
علی میر عطائی